Help
Add Reply
ROOT ADMIN
Posted 12 April 2011 : 08:37
Quote
ความเดิมจากตอนที่แล้ว
http://www.j-hero.co...%B5%E0%B9%88-7/
http://www.j-hero.co...%B5%E0%B9%88-7/
บนโลก ....
โกไคเจอร์กำลังไล่อัดซูกอร์มินอย่างสนุกมือ แต่ลูก้าก็บ่นๆว่าทำไมเจ้าพวกซันการ์คถึงขยันส่งลูกกระจ๊อกมาให้อัดบ่อยเหลือเกิน
ลูก้า : โอยยย ... เมื่อไหร่เจ้าพวกนี้มันจะหมดๆไปซะทีนะ?
กัปตัน : ชั้นก็เหมือนกันล่ะน่า! มาไม่เป็นเวลาแบบนี้ใครเค้าจะไปชอบใจกันล่ะ
โจ : พร้อมจะเก็บกวาดกันรึยัง?
ไอม์ : เก็บมันให้หมดในทีเดียวเลยละกันค่ะ!
ว่าแล้วทุกคนหยิบมาจิเรนเจอร์คีย์ออกมา (ดอนแอบหยิบผิดด้วย) เรียกเอาหุ่นมาจิโกไคโอออกมาเก็บซูกอร์มินทั้งสามจนหายเรียบ
แน่นอนว่ามีคนที่อยู่นอกโลกกำลังโวยวายอยู่
วอล์ซกิลด์ : โว๊ย!!!!!!!!!!! จะเก่งกันไปถึงไหนฟระ! ข้ารับรอง แผนต่อไปของข้าได้ได้ผล ว๊าก!!!
วอล์ซกิลด์ : ตามข้ามาบาริซอร์ค ได้เวลาเลือกผู้บัญชาการคนใหม่แล้ว!
บาริซอร์ค : Yes .. Boss
ดามารัสที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็มีทีท่าสังเวชใจต่อแผนการณ์ของวอล์ซกิลด์ อินซาร์นก็เช่นกัน และยังมีทีท่าสงสัยต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกโจรสลัดด้วย
อินซาร์น : ในเมื่อพวกมันได้พลังของซุปเปอร์เซนไทไปหมดแล้ว ทำไมต้องอยู่บนโลกต่ออีกล่ะ?
ตอนที่ 8 : สายลับ ... เล็ก เล็ก
ยานกิกันโตฮอร์ส ....
อินซาร์นและดามารัสกำลังวิเคราะห์ถึงข้อมูลของโจรสลัดทั้งห้าทีละคน เรียกได้ว่าตอนนี้เป็นตอนที่แนะนำตัวละครก็ว่าได้ครับ
อินซาร์น : หัวหน้ากลุ่มโจรสลัด กัปตัน มาร์เวลลัส ... "โจรสลัดสีแดงผู้รอดชีวิต" ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นผู้ต่อต้านซันการ์คที่เยี่ยมยอดที่สุดในจักรวาล
ดามารัส : เราคงประมาทเจ้าหมอนี่ไม่ได้สินะ
อินซาร์น : โจ กิบเคน ... อดีตหัวหน้าหน่วยทหารรักษาพระองค์ของจักรวรรดิซันการ์ค
แต่ด้วยเหตุผลอะไรมิทราบทำให้เค้าทรยศต่อพวกเรา แล้วก็ไปเข้ากับกลุ่มโจรสลัดนั่นแทน
อินซาร์น : ไอม์ เดอ ฟามิลล์ ... องค์หญิงแห่งดาวฟามิลล์ที่ล่มสลายไปแล้ว
ในตอนแรกมีข่าวว่าธอถูกสังหารไปแล้ว แต่นึกไม่ถึงจริงๆว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ แถมยังเข้าไปเป็นพวกโจรสลัดอีกด้วย
อินซาร์น : ลูก้า มิลฟี่ ... เธอมีประวัติการจารกรรมคริสตัลพลังงาน จากโรงเก็บอาวุธของพวกเราไปอย่างง่ายดาย
ดามารัส : และตอนนี้ก็เป็นนักจารกรรมที่มีชื่อเสียงของฝ่ายตรงข้ามเราล่ะสินะ
อินซาร์น : และสุดท้าย ....
อินซาร์น : ดอน ดอคคอยเยอร์ .........................
................................................
................................................
................................................
..................................... เจ้ารู้จักมันมั้ย?
ดามารัส : .......................................
...............................................
...............................................
ดามารัส : ข้าว่า ไอ้เจ้านี่ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรมั้ง
อินซาร์น : ข้าก็ว่างั้น พูดจบก็โยนป้ายประกาศจับของดอนไปอย่างหน้าตาเฉย
โกไคแกลเลี่ยน ....
ดอน : อย่าเพิ่งทิ้งนะ!!!!!!!!
ดอน : ใบของมันยังเอามาใช้ได้อีกตั้งเยอะ ทิ้งไปก็เสียดายแย่น่ะสิ
ดอนกำลังโวยวายที่ไอม์จะเอาใบของหัวไชเท้าไปทิ้ง ท่าทางดอนจะเก่งเรื่องงานบ้านมากกว่าที่เราคิดแฮะ
ย้อนไปที่อวกาศอีกที
อินซาร์น : ข้าว่าเราคงต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับพวกมันเพิ่มเติมแล้วล่ะ และในตอนนี้ข้าก็มีมือ 1 ทางด้านการโจรกรรมความลับมาใช้งานอีกด้วย
อินซาร์น : สนีคกิ้ง บราเธอร์ ออกมาเดี๋ยวนี้!
ตัวใหญ่จะชื่อยังเกอร์ และตัวเล็กจะชื่อเอลเดอร์
ดามารัส : หึหึ ยอดมาก พวกเจ้าจงไปเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าพวกนั้นมาให้มากที่สุด เข้าใจมั้ย?
เอลเดอร์ : ให้เป็นหน้าที่ของพวกข้าเถอะ!
-------------------------------------------------
โกไคแกลเลี่ยน ...
กัปตัน : เพราะเจ้าพวกนั้นจริงๆ การตามหาสมบัติของเรามันเลยต้องใช้เวลานานขนาดนี้
ลูก้า : จริงๆพวกเราก็ผิดเองด้วยล่ะ ที่เห็นพวกมันทีไร ก็ต้องวิ่งเข้าใส่ทุกทีน่ะ
ไอม์ : แต่มันก็เป็นเรื่องที่ควรจะทำไม่ใช่เหรอคะ? ไหนๆเราก็มาอาศัยดาวดวงนี้อยู่ชั่วคราว เราก็ต้องทำอะไรกลับคืนให้เค้าบ้าง
ไอม์ : อีกอย่าง ดาวดวงนี้ก็มีขนมอร่อยๆแบบนี้อยู่ ยังอยากจะรีบกลับไปไหนอีกล่ะคะ?
ลูก้า : น่ากินจังเลย ขอหน่อยนึงนะ
ไอม์ : ไม่ได้ค่ะ ต้องเอาไว้เป็นช่วงของว่างอย่างเดียวนะคะ
กัปตันหวดบอลยาวไปโดนดอนที่เดินออกมาพอดี หนำซ้ำยังโยนไม้เข้าไปซ้ำอักดอก ดอนโดนเข้าไปถึงกับร้อง
เจ็บ นะ เฟร้ย!!!!
ข้างล่าง สองพี่น้องสนีคกิ้งก็เดินมาถึงริมท่าน้ำ เตรียมตัวที่จะลอบเข้า่ไปในเรือเพื่อจารกรรมตามที่ได้รับมอบหมายมา
ยังเกอร์ : ในที่สุดก็มาถึงจนได้
เอลเดอร์ : ถึงระบบรักษาความปลอดภัยจะดีแค่ไหน มันก็ป้องกันพวกเราสองพี่น้องไม่ได้ร๊อกกกก ฮ่าๆๆๆ!!
ยังเกอร์ : พี่นี่สุดยอดไปเลยครับ ผมนะเฝ้าฝันจะเป็นแบบพี่มาตลอดเลย
เอลเดอร์ น้องรัก ... ภารกิจนี้มันอันตรายเท่าชีวิต จงจำไว้ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ ถ้าหากว่าเกิดอะไรขึ้นมา จงทิ้งพี่ไว้แล้วหนีไปซะ
ยังเกอร์ : พี่ว่าอะไรนะ! ผมทำไม่ได้หรอกครับ! ผมขอสาบานต่อโชคชะตา ผมจะเอาพี่กลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้!!!
เอลเดอร์ : นะ นะ น้องพี่ ...
ยังเกอร์ : พี่ครับ T_T
กอร์มินที่ยืนข้างหลังก็ร้องไห้กันเป็นทิวแถว ..... (นี่มันบ้าอะไรกันฟระ!)
ซึ้งกับจบ ยังเกอร์ก็กำเอลเดอร์จนแน่นถึงกับจุก แล้วก็ขว้างไปยังโกไคแกลเลี่ยน ... ทว่ามัน
OB .... (ใครเล่นปังย่า คงเก็ทมุก)
อ๊ะ!
เอลเดอร์ : นี่แก .... จงใจปาพี่ลงน้ำใช่มั้ย?
ยังเกอร์ : ไม่นะพี่ พี่กำลังเข้าใจผมผิด!
หลังจากขว้างอยู่สองสามครั้ง เอลเดอร์ก็ออกนอกเส้นทางทั้งหมด จนกอร์มินที่มาด้วยถึงกับเ็ซ็ง
อ๊าก!!!!
...................
แต่ความพยายามครั้งล่าสุดก็เป็นผล ยังเกอร์สามารถส่งเอลเดอร์ขึ้นไปบนเรือได้สำเร็จ
กอร์มินที่นั่งลุ้นอยู่นานก็ถึงกับปรบมือด้วยความยินดี
เอลเดอร์ : นี่คือเอลเดอร์ แผนการแทรกซึมเข้าสู่ฝ่ายตรงข้าม สำเร็จเรียบร้อยแล้ว!
ยังเกอร์ : ทำได้เยี่ยมมากครับพี่ .... (เอ็งปาวืดเป็นสิบๆรอบ ยังจะมาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเรอะ!)
เมื่อลอบเข้ามาได้ เอลเดอร์ก็กลิ้งตรงไปยังห้องอาหารทันที
ดอน : สาระเลยนะทุกคน! เราไม่ได้มาดาวดวงนี้เพื่อพักผ่อน พวกนายพูดอยู่เสมอว่ามาตามหา "มหาสมบัติแห่งจักรวาล" กันไม่ใช่รึไง?
เอลเดอร์ : จริงเหรอเนี่ย?
ดอน : และเพื่อการนั้น เราต้องขวนขวายตามหาพลังที่ซ่อนอยู่ของ 34 เซนไทผู้กล้าบนโลกใบนี้ แล้วตอนนี้เรามีแค่ 3 เข้าใจมั้ยว่า แค่สาม!!
(เจอทีเดียว 34 ขบวนการ คนดูก็เก็บของเล่นตามสิฟระ!)
กัปตัน : เข้าใจแล้วล่ะ งั้นกินล่ะนะ!
ดอน : ชั้นยังพูดไม่จบนะ! ดอนพูดพลางหยิบจานของกัปตันออกมา
เอลเดอร์ที่แอบฟังอยู่ ก็เตรียมรายงานกลับไปที่ยังเกอร์ ทว่าโจเหมือนจะทำอะไรบางอย่าง เค้ามองมาทางเดียวกันกับที่เอลเดอร์ซ่อนตัวอยู่
เอลเดอร์ : !!! ชะ ชะ ชิหายแล้ว!
โจเหมือนจะเห็นที่ซ่อนของเอลเดอร์ แต่ที่จริงเค้าเดินมาวิดพื้นต่อต่างหาก ....
โจ : ก็นายเล่นบ่นยาวแบบนี้ ตารางการฝึกของชั้นก็เลื่อนหมดน่ะสิ
ดอน : โว๊ย!! พวกนายไม่คิดจะจริงจังกันบ้างรึง๊ายยย!!!
ไอม์ + ลูก้า : ทานล่ะนะค๊า
ดอน : ชั้นยังพูดไม่ .... เชอะ! ไม่สนแล้ว ชั้นกินล่ะนะ!
อินซาร์น : พลังที่แท้จริงอย่างงั้นเหรอ?
ดามารัส : แบบนี้นี่เอง พวกมันยังตามหาสมบัติที่มีพลังที่แท้จริงไม่ครบเหรอเนี่ย ดีล่ะ พวกเจ้าจงตามหาวิธีที่พวกมันใช้ตามหาสมบัตินั้นมาซะ!
สนีคกิ้งบราเธอร์ : รับทราบขอรับ แล้วจะติดต่อกลับไป
ลูก้า : เอาล่ะ ได้เวลากินขนมหวานแล้วสินะ!
ไอม์ : เป็นความคิดทีดีค่ะ แต่ขอดิชั้นไปเตรียมน้ำชาก่อนนะคะ
ลูก้า : -*-
กัปตัน : เอาล่ะ ได้เวลาเริ่มงานแล้วสินะ นี่เจ้านก! บอกใบ้สมบัติชิ้นต่อไปหน่อยสิ .... เอ่า เจ้านกไปไหนล่ะ?
ไอม์ : แล้วเนวี่ไปไหนซะล่ะคะ ถ้าขาดเธอไป การตามหาสมบัติมันก็ไปต่อไม่ได้น่ะสิ
โจ : ไม่แน่อาจจะไปแอบหลับที่ไหนล่ะมั้ง?
ทุกคนเลยออกตามหาเนวี่บนเรือลำนี้กัน ซึ่งในตอนนี้ก็จะเป็นการแนะนำส่วนต่างๆในเรือไปพร้อมๆกันเลย (เนียนแฮะ)
ทางด้านเอลเดอร์ก็แอบเข้าไปหลบอยู่ในกล่องเรนเจอร์คีย์ กัปตันก็สงสัยเลยเดินมาเปิดดู
แต่กัปตันก็คิดว่าเนวี่จะไปซ่อนนั้นได้ยังไงกัน ... ดอนที่ก้มมองหาก็เผลอเอาหัวไปชนโต๊ะที่วางเรนเจอร์คีย์อยู่จนหีบตกลงมา
เดือดร้อนจนทุกคนต้องมาช่วยกันเก็บ เอลเดอร์ก็แอบกลิ้งไปหลบอยู่อีกทีได้ทันเวลาพอดี
ไอม์ก้มลงไปเก็บคีย์ที่อยู่ใต้โต๊ะ เอลเดอรืได้จังหวะจึงเกาะขาไอม์หนีออกไป
เอลเดอร์หนีไปหลบอยู่ในท่อสื่อสาร ซึ่งท่อนี้จะต่อไปยังห้องบังคับการได้โดยตรง
โจก็สงสัยว่าเนวี่จะไปหลบไปอยู่ที่ห้องอื่นหรือเปล่าก็เดินไปเปิดดู
และเอลเดอร์ก็รอดจากการถูกเชือดไปอีกครั้งหนึ่ง
แต่พอเค้ากลิ้งออกมาก็ดันถูกโจเผลอเปิดประตูหนีบจจนตัวเองร้องลั่น
ยังเกอร์คิดว่าพี่ชายตกอยู่ในอันตรายจึงคิดที่จะว่ายน้ำไปช่วย แต่ดีที่กอร์มินมาห้ามไว้ทัน (โคตรจะบั่นทอน)
ยังเกอร์ : พี่ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ชั้นจะไปช่วยพี่ !!!
เอลเดอร์ : เจ้าบ้า! ชั้นไม่เป็นอะไรซักหน่อย ตอนนี้ชั้นพบที่ๆปลอดภัยที่สุดแล้ว ฮ่าๆๆๆ
ยังเกอร์ : จริงเหรอพี่ ตรงไหนเหรอครับ?
เอลเดอร์ : ตรงนี้ยังไงล่ะเฟร้ย!! ที่แท้เอลเดอร์หนีไปอยู่ในกล่องขนมที่ไอม์ถือมานั่นเอง
แต่เหมือนกรรมซัด ลูก้าที่จ้องขนมไว้นานแล้วก็เดินเข้ามาพอดี
(ผมชอบลูก้าเล่นบทนี้นะ เธอแสดงหน้าตาได้หลายแบบมากๆ แล้วแต่ละอารมณ์ที่เล่นดูยังไงก็น่ารักอ่ะ)
ลูก้าไม่สนอะไรแล้ว เธอแอบเดินเข้าไปเปิดกล่องแล้วก็ .......
ลูก้า : ง่า !!!!!!! นี่มันอะไรกันเนี่ย !! แข็งอย่างกะหินเลย
เอลเดอร์ค่อยๆกลิ้งหนีออกไปบนดาดฟ้าเรือ
เอลเดอร์ : เจ็บโว๊ย!!!!!!!!!!!
ยังเกอร์ : ผมจะไปช่วยพี่เดี๋ยวนี้ล้ะ!!!!!
เอลเดอร์ : เจ้าบ้า!! อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้เสมอเฟร้ย! ไม่ว่าจะยังไง ก็อย่าเสียฟอร์มเด็ดขาด
ยังเกอร์ : พี่สุดยอดไปเลยครับ!
เอลเดอร์ : แต่มัน ... เจ็บเป็นบ้าเลยแสร่ด!!!
เอลเดอร์แทรกซึมไปทุกพื้นที่ของเรือ ไม่เว้นแม้แต่หลังของเจ้าดอน .... กากจนให้เค้ามาเกาะหลังได้ สมควรแล้วที่ดามารัสจะไม่ใส่ใจ ฮ่าๆๆ
กัปตัน : ชั้นคิดว่าเนวี่ไม่ได้อยู่บนเรือนะ
ดอน : แล้วเธอจะไปที่ไหนได้ล่ะ
ลูก้า : มาร์เวลลัส นายน่ะเรียกเนวี่ว่า "เจ้านกๆ" อยู่ได้ บางที่เธออาจจะน้อยใจแล้วหนีไปก็ได้นะ
กัปตัน : บะ บ้าน่า! ไม่มีทางหรอก ... ไอม์ เธอน่ะเคยทำน้ำชาหกใส่เนวี่ไม่ใช่เหรอ
ไอม์ : ไม่ได้ตั้งใจนะคะ ... ทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุค่ะ ........ ใช่สิคะ ฮาคาเสะต่างหากที่เอาเนวี่มาหนุนแทนหมอนบ่อยๆ
บางทีเธออาจะไม่พอใจแล้วหนีไปก็ได้นะคะ
โจ : อ่อ ... ชั้นจำได้แล้ว นายน่ะทำบ่อยออกจะตาย
ทุกคนก็ลงความเห็นว่า ที่เนวี่หายไปเป็นเพราะความผิดของดอนคนเดียว .... แน่เร๊อะ!
ลูก้า : ชั้นพนันได้เลยว่าตอนนี้เธอคงจะร้องห่มร้องไห้ที่ไหนซักแห่งแน่ๆ น่าสงสารจริงๆเลย
กัปตัน : เพราะนายนั่นล่ะ ที่เอาเธอไปหนุนแทนหมอน!
ดอน : แต่ชั้นก็ไม่ได้ตั้งใจเหมือนกันนะ! จะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะ
กัปตัน : แล้วมันจะมีเหตุผลอื่นอีกไหมล่ะ? เหตุผลของกัปตัน .... โคตรเกรียนเลย
ไอม์ : เป็นไปได้ไหมคะที่แบตฯของเธอจะหมดน่ะค่ะ?
ดอน : ตลกล่ะ เนวี่ไม่ได้ใส่ถ่านนะไอม์
ไอม์ : จริงเหรอคะ?
กัปตัน : จะว่าไป ชั้นก็ไม่เคยเปลี่ยนถ่านเนวี่มาก่อนเลยนะ
ดอน : ถ้านายพูดแบบนี้ มันก็น่าคิดนะ
กัปตัน : เลิกเถียงกันเถอะน่า ตามหาเนวี่ก่อนเถอะ!
เนวี่ : เป็นอะไรกันเหรอ?
ลูก้า : ก็เนวี่หายไปน่ะสิ
เนวี่ : จริงเหรอ
ลูก้า : อี้ม! นี่ ... เนวี่ เธอเห็นเนวี่แถวนี้บ้างรึเปล่า?
เนวี่ : ชั้นว่าชั้นไม่เห็นนะ
ลูก้า : แล้วไปอยู่ไหนของเค้ากันน๊า!
ลูก้าเพิ่งรู้ตัว ตรงนี้ถ้าใครได้ดูแล้วเก็ทมุกก็ฮาตกเก้าอี้อ่ะครับ
ลูก้า : ฮ๊า!!!!!!!!!!! เนวี่ เธอหายไปไหนมา!!
เนวี่ : ชั้นก็แค่ออกไปสูดอากาศนิดหน่อยน่ะ แถมมีเด็กสาวๆมอปลายมาชอบชั้นใหญ่เลยล่ะ ต่างคนต่างก็บอกว่าชั้นน่ะน่าร๊ากกกก ที่สุดเลย!
เนวี่ : แถมต่างคนต่างก็เข้ามากอดชั้น ให้ของขวัญกับเสื้อผ้าน่ารักๆแบบนี้ยังไงล่ะ ฮ่าๆๆๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เอ็งตาย!!!
เนวี่ : ขะ ขอโทษจ้า เริ่มค้นหาสมบัติ ณ บัดนาว!!!!
"โชคชะตาจะรอพบกับพวกเจ้าบนเกาะลอยฟ้าาาาาา"
ลูก้า : เกาะลอยฟ้า?
เอลเดอร์ : ของแบบนั้นจะไปมีได้ยังไงกันเล่า!
เอลเดอร์ที่เฝ้ามองอยู่ก็เผลอสบถออกมาจนทุกคนต้องหันไปมอง
กัปตัน : เอ็งเป็นใครวะ?
เอลเดอร์ : ฮ่าๆๆๆๆ เพิ่งจะรู้ตัวเหรอแสรด!! ข้าคือสายลับที่สุดยอดที่สุดแห่งซันการ์ค เอลเดอร์แห่งสนีคกิ้งบราเธอร์!!
แต่เอลเดอร์ก็ไม่ทันระวังโจที่เดินไปหยิบไม้เบสบอลมาหวดเต็มแรง
อ๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ยังเกอร์ : พี่คร๊าบ!!! พี่อยู่ไหน ห๊ะ! ตรงนั้นไง ตรงนั้น!!! ชั้นรับได้ ชั้นรับด้าย!!!!
อ๊ะ
กัปตัน : นี่พวกเอ็งสนุกกันพอรึยังห๊ะ! ข้อมูลที่ได้ไปน่ะ มันไม่ได้ไปฟรีๆหรอกนะเฟร้ย!
แปลงร่าง!!!
ลุยแม่มเลย สหาย!
เมื่อโชว์เพลงดาบไปคนละยกสองยกแล้ว ทุกคนก็พร้อมใจกันใช้ "กาโอเรนเจอร์คีย์" ต่ออีกชุด
โกไคเจอร์จัดคอมโบชุดกาโอเรนเจอร์ให้้กับกอร์มินแล้วยังไม่หนำใจ ส่งเดนจิแมนมาต่ออีกชุด
คราวนี้ไม่ธรรมดา พกเดนจินัคเคิ่ลมาประเคนให้เรียงตัวกันเลย
หมัดไฟฟ้ามหาประลัย
เมื่อกอร์มินโดนซัดจนปลิวหายไม่มีเหลือแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่ตัวพ่ออย่างสนีคกิ้งบราเธอร์ล่ะสิ
เอลเดอร์ : อาจจะดูเหมือนว่าแกชนะ แต่ที่จริงแล้วชั่นทำให้พวกแกหมดแรงก่อนต่างหากล่ะเจ้าพวกโง่ ฮ่าๆๆ
ยังเกอร์ : ลุยมันเลยดีกว่าพี่ชาย!!
ยังเกอร์ขว้างพี่ชายออกไปโจมตีพวกโกไคเจอร์อย่างได้ผล โกไคเจอร์เห็นว่าสิ่งที่จะสู้กับสองพี่น้องคู่นี้ได้ก็คือ ...
โกกุลไฟว์!!!
ระบำค่ายกลริบบิ้น! โจมตี!
แอบเข้าไปในเรือพวกตรูงั้นเรอะ! ตาย!!!!
ฝ่าายยยยยย น่อน เวฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
อินซาร์นเหมือนรู้หน้าที่ หลังจากสองพี่น้องระเบิดไปแล้วเธอก็บ่นว่า แสนเสียดายสุดยอดฝีมือของซันการ์คที่เพิ่งตายไป
(เอ่อ ... ตกลงมันเก่งที่สุดแล้วใช่มะ?)
ยังเกอร์ : ฮ่าๆๆๆ เจ้าพวกโง่ จงเตรียมอ้าแขนรับความตายดีๆซะเถอะ ชั้นจะขว้างพี่ชั้นออกไปแล้วนะ!
..........
สงเคราะห์ให้นิ่มๆละกัน ไม้เบสบอลสั่งตรงจากบันได
* มีคนสงสัยว่าเอาไม้เบสบอลมาจากไหน ลองๆเข้าเว็บขายของที่ระลึกของบันไดดูครับ อาจจะเจอเจ้านี่วางขายอยู่
หวดเต็มหลอดไปเลย!!
ยังเกอร์ขว้างเอลเดอร์ออกไป กะจะให้พี่ชายโจมตีโกไคเจอร์ให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ
แต่โกไคเจอร์ก็เอาไม้เบสบอลมาหวดเอลเดอร์ลอยหายไปในอีกกาแลคซี่นึงโน่น
เอลเดอร์ : ลางไม่ดีอีกแล้ววววววว!!
ยังเกอร์ : ฮือๆๆ แกฆ่าพี่ชั้น! แก แกทำให้พี่ของชั้นกลายเป็นดาวหางไปแล้ว
เอลเดอร์ : ตอนนี้ก็ตัวใครตัวมันแล้วน้องรัก พี่ลาก่อน ....
ยังเกอร์ : ครับพี่ ผมจะล้างแค้นให้พี่เอง ย๊าก!!!!!!
โกไคตบเกรียน!
แถมด้วยเดกะโกไคโอ จงกลายเป็นดาวลูกไก่ไปซะ!!
อินซาร์น : หนอยแน่ะ ไอ้พวกโจรสลัดงี่เง่า!
ดามารัส : อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้จุดมุ่งหมายมันแล้ว การหาสมบัติของพวกมัน จะไม่ใช่เรื่องง่ายๆอีกต่อไป
จากนี้ไป ซันการ์คก็จะเริ่มขยับตัวใกล้เข้าประชิดโกไคเจอร์มากขึ้น การตามหาสมบัติชิ้นต่อๆไปก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายๆอีกแล้วล่ะสิ
ดอน : แย่ล่ะสิ ตอนนี้ซันการ์คมันรู้มุกของพวกเราหมดแล้ว จากนี้ไปก็คงลำบากกันมากขึ้นแล้วล่ะ
โจ : นั่นก็หมายความว่า เราต้องหาสมบัติทุกชิ้นให้เจอก่อนพวกมันน่ะสิ
ลูก้า : แล้วเราจะไปหาเกาะลอยฟ้าได้ที่ไหนกันล่ะ?
กัปตัน : ลองบินรอบโลกซักรอบสองรอบก็เจอเองล่ะ
ลูกเรือ : ห๊า!!!!
และแล้ว โกไคแกลเลี่ยนก็ถอนสมอแล้วออกตามล่าสมบัติต่อไป
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตัวอย่างตอนต่อไป
เกาะลอยฟ้า มันจะไปมีได้ยังไงกันล่ะ!
กาโอไลอ้อน และการกลับมาของคุณหมอคาเครุ กาโอเรด!!
โกไคเจอร์มาแบบครบทีมแน่นอน!!
ย้อนอดีตกันได้อีกกับเทอโบเรนเจอร์ และเจ็ทแมน
และท่าไม้ตายดาบร้อยสรรพสัตว์ Haja Hyakujuken ก็เอากลับมาใช้ได้อีก
ติดตามกันต่อไปครับ ...
MultiQuote
J-Hero Angel
Administrators
G-Unit
